Słowo: bękart

Kategoria: bękart

Encyklopedie i słowniki, Sztuka i rozrywka, Hobby i wypoczynek

Powiązane słowa / Znaczenie: bękart

bękart dziecko, bękart wikipedia, bękart wojny, bękart roberta baratheona, bękart boltona, bękart co to, bękart słownik, bękart z karoliny, bękart ryba, bękart word, niemiecki bękart, camilla lackberg, niemiecki bękart chomikuj, bękart krzyżówka

Synonimy: bękart

bastard, bękart, nieślubne dziecko, psubrat, skurwysyn

Tłumaczenia: bękart

angielski
bastard, orphan


hiszpański
mestizo, huérfano

niemiecki
scheißkerl, waise, trottel, bastard, idiot, ...

francuski
orphelin, supposé, faux, bâtard, illégitime, ...

włoski
bastardo, falso, ibrido, orfano

portugalski
órfão

holenderski
hybridisch, ouderloos, bastaard, weesjongen, wees

rosyjski
бить, помесь, метис, осиротелый, бастр, ...

norweski
uekte

szwedzki
bastard, falsk

fiński
sekarotuinen, orpo, väärä

duński
skiderik, svin, satan, uægte, svinet

czeski
sirotek, nemanželský, míšený, levoboček, nepravý, ...

węgierski
korcs, elfajzott, fattyú, árva

turecki
piç, yetim, öksüz

grecki
ορφανός

ukraiński
сирота, сирітський

albański
jetim

bułgarski
копеле, копелето, мръсник, кучи син

białoruski
вырадак, ублюдок, ублюдак, браняносец, ўблюдак

estoński
sohilaps, orb, värdjas

chorwacki
kopile, lažan, nečist

islandzki
Bastard, gaurinn, fantur, fífl, helvítis fíflið

łaciński
pupillus

litewski
našlaitis

łotewski
fiktīvs, neīsts, bārenis, viltots

macedoński
копиле, гадот, откорнатик, гад

rumuński
orfan, bastard, pretins

słoweński
sirotek

słowacki
sirote, nemanželský

Wiktionary/Wikisłownik: bękart

wymowa:
IPA: [ˈbɛ̃ŋkart], AS: [bẽŋkart], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę 

znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy
pogard. potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);
obraź. z niesmakiem o niegrzecznym dziecku
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
środ. druk. błąd składu typograficznego, polegający na tym, że końcowy wiersz akapitu wypada na początku kolumny lub łamu;
środ. druk. błąd składu typograficznego, polegający na tym, że pierwszy wiersz akapitu wypada samotnie na końcu kolumny lub łamu
daw. gw. górna część pieca kuchennego

odmiana:
(1.1-2)  
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik bękart bękarty
dopełniacz bękarta bękartów
celownik bękartowi bękartom
biernik bękarta bękartów / bękarty
narzędnik bękartem bękartami
miejscownik bękarcie bękartach
wołacz bękarcie bękarty
ndepr. M. i W. lm: (ci) bękarci

(2.1-2)  
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik bękart bękarty
dopełniacz bękarta bękartów
celownik bękartowi bękartom
biernik bękarta bękarty
narzędnik bękartem bękartami
miejscownik bękarcie bękartach
wołacz bękarcie bękarty


przykłady:
Ten popularny malarz spłodził wielu bękartów.
Te okropne bękarty drą się pod oknami tak, że pracować nie można.
Naczelny załamał ręce: dawno nie widział w składzie tylu wdów i bękartów.

synonimy:
bastard; wylęganiec
bachor
błąd składu
błąd składu, sierota, szewc

wyrazy pokrewne:
rzecz. bękarctwo n, bękarstwo n forma żeńska bękartka f
zdrobn. bękarciątko n, bękarcie n, bękarcik m

przym. bękarci

etymologia:
(1.1-2) niem. Bankhart, Bankert
(2.1-2) od

Statystyki popularności / Krzyżówka: bękart

Najczęściej wyszukiwane w regionach

pomorskie, dolnośląskie, wielkopolskie, mazowieckie, śląskie

Najczęściej wyszukiwane w miastach

Wrocław, Poznań, Warszawa, Kraków

Losowe słowa